გამოცდა საბერძნეთისთვის თუ ევროზონისთვის?

საბერძნეთის 12 %-იანმა ბიუჯეტის დეფიციტმა და დიდმა საგარეო ვალმა საშინელი კრიზისი გამოიწვია. ბევრი რამ დაიხურა, ხალხს ფული არ აქვს. განსხვავება ჩვეულებრივი ქვეყნის კრიზისისგან ისაა, რომ იგი სავარაოდოდ ევროზონის სხვა ქვეყნებზეც გავრცელდება (იტალიაზე და ესპანეთზე). საბერძნეთიდან ინვესტორებმა უკე გაიტანეს 10 მილიარდი, რაც მისი ეკონომიკისთვის კატასტროფაა იქიდან გამომდინარე, რომ საბერძნეთის ეკონომიკის საყრდენს სწორედ უცხოური ინვესტიცია შეადგენს. ლისაბონის ხელშეკრულების მიხედვით ბიუჯეტის დეფიციტი არ უნდა აღემატებოდეს 3 %-ს როცა საბერძნეთს 4-ჯერ მეტი აქვს.

საბერძნეთს პოლიტიკური პრობლემებიც აქვს მემარცხენეებისგან, ყოველდღე იფიცებიან მუშები და სახელმწიფო მოხელეებიც კი გეგმავენ გაფიცვას. შესაძლოა გერმანია და საფრანგეთი ჩაერიონ საბერძნეთის კრიზისში, მარტო დოტაციები და გადასახადების გაზრდა (რომელიც მემარცხენეებში პროტესტს გამოიწვევს) არ ეყოფა.ფინეთმა, ჰოლანდიამ და სხვა ქვეყნებმა განაცხადეს რომ საბერძნეთმა თვითონ უნდა ებრძოლოს კრიზისს, მაგრამ იდეაში ევროზონის ერთ ნაწილში კრიზისი უკვე ნიშნავს სხვა ნაწილში კრიზისის საფრთხეს. ეს არ არის მარტო ბერძნული პრობლემა ეს საერთოევროპული პრობლემაა, რადგან დომინოს ეფექტის გამოწვევა შეუძლია. g7 ის შეხვედრაზე ბრიუსელში ვერაფერი ვერ გადაწყვიტეს, როცა საბერძნეთის მოსახლეობის 50 % მომხრეა ქვეყანა მიჰყვეს ევროპულ რეკომენდაციებს. ეს კიდევ ერთი დარტყმაა ევროზე, და რატომღაც მეჩვენება რომ საერთოვალიუტიანი ქვეყნები ცალცალკე არ უნდა ებრძონდნენ კრიზისს, რაღაც მარაზმია, თუ ევროპა არ ამოიყვანს საბერძნეთს, საბერძნეთი ჩაიყვანს ევროპას. ვნახოთ როგორ გამოძვრებიან, როგორც ა რუნდ აგამოძვრნენ უკვე ერთგვარი ფეილია და საჭიროა ეკონომიკის უფრო მეტად კონცენტრაცია ცენტრში ვიდრე სოციალური სისტემებისა და სოფლის მეურნეობის დონეზე.

რატომ ჯობია family guy…

1. სხვაგან ვერსად ვერ ნახავთ სოციალურ “ბაზარზე” კაიფს, როცა ფგს ყველა სერიაში შეგხვდებათ. წიპა ჯოს, გლენის, პიტერის და კლივლანდის მიერ ფილმის, ან მუსიკის განხილვა, ზოგადი ბაზარი წიპა “you know, i think, though” და ა.შ კონსტრუქციების გამოყენებით. ეს ფგელების საყვარელი ხუმრობაა და სტივის (რა ცუდად ჟღერს ქართულად) მსოფლიოზე დომინირებისსურვილზე დიდხანს გაჭრა იმიტომ რომ ერთგვარ პასიურ სცენებში იჩითება. მაგალითად მეშვიდე სეზონში, სადაც კრისმა დაიწყო მუშაობა მაღაზიაში, მაღაზიის მენეჯერს იმიტომ ევასება, რომ ფილმებზე ლაპარაკობენ სულ: “რა საჭირო იყო მთელი ფილმი რომ…” უბანალურესი ფრაზები მოკლედ და მთელი კრისის ამ მაღაზიაში მუსაობის პონტი ეგაა :დ

2. ვერსად ვერ ნახავთ რომ ადამიანმა იყიდოს დაუნი ცხენი! ან თავის შვილთან მივიდეს მაღაზიაში, შვილმა უთხრას, რომ ერთ-ერთი ყვერი “შეუვარდა” და აღარ ჩამოდის, ამის საფუძველზე მამა დაემუქროს მაღაზიის ოუნერს, სექსუალურად მაწვება შენი დაქირავებულიო, მაღაზიის მფლობელმა მისცეს უასო ბენზინის ბარათი და ამის გამო იყიდოს გაფუჭებული რაკეტა ნასასგან (ბენზინი ხომ ბევრი აქვს) და გაფრინდეს სახლის წინ :დდდ

3. სხვაგან ვერსად ვერ ნახავთ კულტურების სხვაობაზე ხაზგასმას და ამ პრობლემის ასე sharp ად დაყენებას.

4. “-ground zero…ეს ის ადგილია სადაც ადამიანმა პირველად აიკიდა შიდსი

- რას ამბობ პიტერ, ეს 9/11-ის ნანგრევებია

- ხოო? ერაყელებმა ააფეთქეს?

- არა

- ერაყის ჯარმა?

- ავღანელებმა?

- არა, ეგვიპტელმა და საუდის არაბელმა (სწორად ვწერ?) ტიპებმა, რომლებიც ავღანეთში მყოფი ტიპის მიერ იყვნენ მართულნი რომელიც ასევე საუდის არაბეთიდანაა….

- ოოო, მაშინ ირანს უნდა დავცხოთ”

5. family guy ყველაზე მეტად პოლიტიკურია ყველა “ასეთ” მულტსერიალს შორის. როცა მაგალითად..სიმფსონები ამერიკული სოციალური ცხოვრებით არის გულმოკლული, family guy ამერიკით საზრდოობს. family guy ში არის ამერიკა სადაც ემრი ადამ ვესტია, არის ტეხასი სადაც ყველას უკვე უპერ ეშმაკის ეშინია ეშმაკისაგივრად და ტელევიზიაში მის ფოტოს აჩვენებენ იმის დამამტკიცებელ საბუთად რომ უფრო საშიშია. არის ამერიკა სადაც ძაღლი განიცდის სხვებისგან ზეწოლას (მეტაფორულად იანსია) მაგრამ ცუდი ამერიკა არ არის. არც მსოფლიოა ცუდი და ვაბშემ ნებისმიერი სერიის დასაწყისი ქადაგებს რომ ჩვენ ბედნიერები ვართ რომ ასეთი ტიპი არსბეობს, რომელიც ყველაფერს რაც ტირილს და სიცილს გვგვრის პოზიტიურად აკეთებს :პუნკ:

ანგელა მერკელი

ხომ არ გადავხედოთ ამ ადამიანს? აგვისტოს მოვლენების შემდეგ, და განსაკუთრებით მას შემდეგ რა ნატოში არ მიგვიღეს საზოგადოებაში მისდამი აგრესია შეიმჩნეოდა. ქართულ ფორუმებზე ნიკიც გაუჩნდა: “ბოზი ანჟელა” თუმცა როგორც აინშტაინი ამბობდა ყველაფერი ფარდობითია, შესაბამისად, ანჟელას ბოზობაც.

პირველ რიგში მნიშვნელოვანი ფაქტორია გერმანიის ზოგადი საგარეო პოლიტიკა რომელიც ერიდება ისეთ კონფლიქტებს როგორიცაა ავღანეთი და ერაყი. ეს გამომდინარეობს უფორ ნაკლებად გერმანული პოლიტიკური ელიტიდან, ვიდრე ზოგადად გერმანიის მოქალაქეების მოსაზრებებიდან. გერმანიის მხოლოდ 34 % ს მიაჩნია მისაღებად ისეთ საომარ ოპერაციებში ჩართვა, როგორიცაა უფრო სხვა რამ  ვიდრე: ჰუმანიტარული მისია ან სამშვიდობო მისია (კოსოვო, კონგო აქ გერმანელები არიან)

ისეთ დროს როცა კანცლერი შრიოდერი ცდილობდა შეექმნა ანგლო-ამერიკულის საწინაარმდეგო ფრანგულ-რუსულ-გერმანული ბლოკი (მან ხელშეკრულებაც კი დადო გაზსადენებზე რუსეთთან). როცა შრიოდერმა უწოდა პუტინს “დემოკრატი” (holy crap) (ეს ის დროა მთელი ოპოზიციის სასამართლო პროცესი რო მიმინარეობდა და ჟურნალისტბეი კვდებოდნენ) ხორციელდებოდა გერმანიის სტაბილურობის პოლიტიკა. ანგელა მერკელი არის ატლანტიციზმის პასუხი ამ პოლიტიკურ უმსგავსობაზე.

აღმოსავლეთ გერმანიაში გაზრდილმა მერკელმა კარგად იცის რა არის რუსეთი, მისი გავლენა. ის ზუსტად ისეტივე სტილის ლიბერალია როგორც აღმოსავლეთ ევროპელი ლიბერალები. მისთვის ძალიან მნიშვნელოვანია დასავლური ღირებულებები სხვებისგან განსხვავებით. მან აკრიტიკა რელიგიის თავისუფლება ჩინეთში, რუსეთი, ამეირკის შეერთებული შტატები დ აგუანტანამოს ციხე, თავის დროზე.

ანგელა მერკელი ყველაზე მეტად ანტირუსია იდეაში (პოლიტიკის განხორციელებისასაც კი) რამდენადაც ანტირუსული პოლიტიკა შეიძლება ჰქონდეს გერმანიას. მისი პოზიციები როგორიცაა რუსული გაზი, თურქეთის ეუში არ შეშვება და ა.შ გერმანული სახელმწიფო ინტერესებიდან გამომდინარეობს. მეორეს მხრივ აზრი იმის შესახებ რომ ის პრორუსია როგორც შრიოდერი ან ჟაკ შირაკი, რომ ევროპა არ შეცვლილა და რუსეთს ფეხს ერთხმევა :დ და ა.შ მცდარია

შემედავეთ ან დაწერეთ თქვენი აზრი.

თავისუფლების დიქტატურა – ნაწილი 2 – ქორწინება

ქორწინების იდეა უნდობლობაა – ოშო

რა არის ქორწინების მთავაირ იდეა? ის რომ ეს ბუნებრივი მოვლენა ნაკლებადაა, და უფრო მეტად შექმნილია ამას ისტორაც დაგვიდასტურებს. ქორწინება დაფუძვნებულია არა სიყვარულზე არამედ სიყვარულის იმიტაციის ლეგალურ, მორალურ, რელიგიურ და სხვა ხერხთა გამოყენებით შენარჩუნებაზე. ქორწინება თვალთმაქცობაა ამ კონტექსტში. მეორეს მხრივ სამოქალაქო ქორწინება როგორც თეზისი ასევე არის და ნელნელა უფროდაუფრო შეიძენს იმ მორალურ სანქციებს რასაც ჩვეულებრვი ქორწინება მოიცავს. ქორწინება გრძობების “ნათესავიზაციაა” რაც გულისმობს იმას რომ გინდა არ გინდა გრძნობათა და ზოგადად ცხოვრების რაღაც ნაწილს უთმობ სხვას.

დღევანდელი თავისუფლებისთვის მებრძოლების ერთ-ერთი მთავარი განსახილველი თემაა არაპირდპაირი ორიენტაციის მქონე სქესთა ქორწინების დაშვება. რაც თავისთავად მიმართულია არა თავისუფლებისაკენ არამედ პირიქით, ასეთი ურთიერთობების “გამორალურობისაკენ” რაცპირადად ჩემთვის სალანძღავი სიტყვაა. ჩემი აზრი მინდოდა დამეფიქსირებინა ამ საკითხზე. გეების ქორწინება მათი გათავისუფლება კიარა უფრო მეტად შეზღუდვაა. ჩვენ იმაზე კი არ უნდა ვიფიქროთ რომ სხვები, ვისთვისაც ეს რთულია, გავხადოთ საზოგადოების ნაწილებად აამედ იმისთვის რომ საზოგადოებრივი იერარქიულობის შეგრძნება, რომელიც სოციუმის შინაარსიდან მოდის – აღარ გვქონდეს არც ჩვენ და არც სხვას. ძირს კოლექტივიზმი, ძირს ლეგალური სიყვარული, ძირს ყველაფერი რაც ინდივიდის ნებაზე არაა დამყარებული.

მანახე შენი კონტენტი და გავარტყი დიზაინს :დდ

აქ უნდა მოგახსენოთ ბლოგერულ და ზოგადად “ყველაფრულ” ფეტიშიზმზე. ლანდიშამ დაწერა მანახე შენი დიზაინი და გეტყვი ვინ ხარ შენო. შავით თეთრზე დაწერილი რომ უფრო ადვილი წასაკითხია ეს მეცნიერული ჭეშმარიტებაა (იმ დონეზე რა დონეზეც მეცნიერებას შეუძლია იყოს ჭეშმარიტი :დ ) მარა ასეთი ბლოგების “ზანგ” ბლოგებად წოდება უკვე რასიზმის აშკარა ელემენტებს მოიცავს. ვხუმრობ რა თქმა უნდა.

ყოველთვის ვატრაკებდი რომ მთავარია კონტენტი. მნიშვნელობა არ აქვს რა ფერით, რაზე და როგორ წერია. ბლოგის კითხვისას უნდა იგრძნობოდეს კონკრეტული განხილვის საგანი, მიმართულება ან იდეოლოგია. სამწუხაროდ ჩვენთან პოპულარული ბლოგები ისევ “იმ დღეს ეს მოხდა” თი შემოიფარგლება.მარა ამაზე ა რგავაგრძელე თორემ მათი ფანების გრძელ ენებს დავიმსახურებ :დ (?)

იმის თქმა მინდა რომ თუკი ბლოგის შინაარსის გარეთ ბლოგზე კიდევ რაღა არსბეობს უკვე ფეტიში და “ლუქსია”. ჩემი აზრით ბლოგს რაც შეიძლება მარტივი და დაუგრუზავი დიზაინი უნდა ჰქონდეს არა ვიზუალური არამედ შინაარსობრივი თვალსაზრისით. იმას ვგულისხმობ, რომ ბლოგერი კონტენტზე უნდა იყოს ორიენტირებული და არა იმაზე თვალს ჭრის თუ არა ვინმეს მისი დიზაინი ან ა.შ

პოსტში ყურადღება გამახვილებული იყო ვორდპრესსა და ბლოგპოსტს შორის განსხვავებაზე რაშიც არ შემიძლია არ დავეთანხმო ავტორს იმ მრივ რომ ბლოგპოსტი უფრო ხელოვნების ბლოგებისთვისაა განკუთვნილი ხოლო ვოდრპრესი უფრო ანალიტიკურია ერთგვარად. მაგრამ ეს იმას არ ნიშნავს რომ ბლოგპოსტი პიკზოა მფრინავი ძროხებით. ბლოგპოსტს აქვს ისეთი თავისებურებები რომელიც ხელოვნებისთვის განკუთვნის ბლოგებს ძალიან ეფექტურს ხდის. მაგალითად : http://psychedelicobscurities.blogspot.com/

საერთო ჯამში ავტორს იმის თქმა უნდოდა, რომ ტექნიკურ მხარეს ყურადღება უნდა მიექცეს იმდენად რამდენადაც კონტენტზე ყურადღების გამახვილება გაუმარტივდეს მკითხველს ამიტომ ფაქტობრივად ვეთანხმები. სხვა მხრივ სტატია სასარგებლოა და კარგად იკითხება (ც) დუმბაძე :დდ

თავისუფლების დიქტატურა

მარტივი კითხვა, როგორ აირიდა ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა 9/11-ის შემდეგ თავდაცვისუნარიანობის „არ გაპარტახება?“ ანუ მის თავდაცვისუნარიოანობაზე ნეგატიური აზრი საერთოდ აღარ არსბეობს. ბევრი იტყვის რომ ეს ავღანეთისა და ერაყის ომების შედეგად შექმნილი ძალისმიერი ქვეყნის იმიჯია. საერთოდ არ მჯერა იმ თეორიის რომ 9/11-ის ორგანიზებაში ერთი ამეირკელის ხელი მაინც ერია. რა გამოიწვია იმან რომ მსოფლიოს თითქმის ნახევარზე მეტი ამაში დარწმუნებულია? (შეთქმულების თეორიების, ორდენების, ფილმ „ცაიტგეისტის“ ან სხვა მისთანების პოპულარობაზე დაყრდობით ვამბობ) – არაფერი. როგორც ჟიჟეკი (ოხ ეს ჟიჟეკი) ამბობს თავის ლექციაში „ეკოლოგია როგორც მასების ახალი ოპიუმი“ – პროტესტერების ფსიქოლოგია ასეთია „ისინი იქ არიან, ჩვენ აქ ვართ, ეს ჩვენი მორალური პოზიციაა“ ამას ჟიჟეკმა „სუპერ ეგოს თამაში“ უწოდა – კომფორტული პოზიცია (კომფორტი ხომ თანამედროვე საზოაგდოების მთავარი ატრიბუტია და ტუილად ცდილობთ ავცდეთ მას).

კითხვას დავუბრუნდეთ. კონსპირაციისა არ მჯერა, მაგრამ მჯერა პოლიტიკის, და იმის რომ გარკვეული კურსის გატარებით შესაძლებელია ამა თუ იმ მიზნის მიღწევა. აზრი რომ ამერიკის შეერთებულ შტატებს ეს დარტყმა არ მიუღია უფრო აძლიერებს მის სტატუსს (როგორც ძლიერი ქვეყნის). სინამდვილეში 9/11 იყო ამერიკის სპეცსამსახურების ცუდი მუშაობის შედეგი, თუმცა როგორც ხედავთ თეორია რომ 9/11 ამერიკელებმა მოაწყვეს, უფრო ნაკლებად მავნე აღმოჩნდა ვიდრე ამერიკის თავდაცვისუნარიანობის საერთაშორისოდ შეურაცხყოფილი იმიჯი.

ეს მაგალითი იმისთვის მოვიყვანე რომ მეთქვა: მთავარი შიშის მომგვრელი ფაქტორი ინდივიდისთვის მისი სახელმწიფოსთან ურთიერთობისას, სახელმწიფოს სიძლიერეა. ეს ჩვენ ყველაზე კარგად ვიცით და გვესმის როცა ამხელა კონტრასტი გვაქვს (თან ძალიან სწრაფი) ბნელი 90იანების უუნარო სახელმწიფოდან თანამედორვე ქართულ სახელმწიფომდე.

თანამედროვე თეორიები კონსპირაციის შესახებ სხვა არაფერს არ შვებიან – თუ არა განამტკიცებენ ინდივიდის შიშს მათთვის უცნობისადმი. ასეთი სისტემა ამ ასპექტში უფრო მეტად გავს რელიგიას და მის დიქტატორულ ხასიათს ვიდრე ნებისმიერი სისტემა კაცობრიობის ისტორიაში. ასეთი დიქტატურის მაგალითებია: ღია ჩვენება დარბევის – როცა სახელმწიფო თავის ძალას ავლენს და განამტკიცებს მისი სიძლიერის შესახებ აზრს, რაც დღევანდელ დეგრადირებულ საზოგადოებაში არამარტო შიში არამედ ერთგავრი იმედიცაა (აბა თუ გაიხსენებთ ასეთ შემთხვევას :) )

მოდით დავხატოთ თანამედროვეობის „პროგრესული“ ადამიანის პორტრეტი. აცილებელი ატრიბუტია, დრედები, მიდრეკილება სიძველეებისადმი, სპირიტუალიზმისადმი და აღმოსავლეთისადმი, მემარცხენეობა, კონსპირაციის თეორიები და რაც შეიძლება მეტი სიმწვანე. შეიძლება შემედავოთ რომ ეს პოსტმოდერნისტული ერის პროდუქტია და უბრალო თავისუფლებაა. მაშინ ამიხსენით როგორ შეიძლება ადამიანი რომელსაც ჰგონია რომ მისი ნებისმიერი მომდევნო დღე იგეგმება პენტაგონში (ან სამოთხეში) და ყველაფერი რაც მის გარშმეო ხდება ვიღაცის ნებაა. ამავდროულად ეს ვიღაცა უზრუნველყოფს მას კომფორტით – იყოს თავისუფალი. ჩემი აზრით ამაზე მეტად შეზღუდულ ადამიანს ვერ ნახავთ ვერსად :დდდ

თავისუფლება გახდა სისტემის იარაღი. თავისუფლებისთვის ბრძოლა სისტემის სიძლიერის განმტკიცება. როცა ადამიანს სჯერა რომ უბრალო საკრედიტო ოპერაციის განხორციელებისას (წიპა სიგარეტის ყიდვა) მას ვიღაცა ფულს ახევს და როცა მოისურვებს სულ აღარ დაუტოვებს არსბეობის წყაროს – იმ ადამიანს ვერასდროს ვერ ექნება სრუფლასოვანი ნება////

The ძილ

მჰ (ც) დაგუ

მე მევასება დროის მანქანაში მძღოლის გვერდით ჯდომა – წინა სიდენიაზე და ფანჯარასთან :პუნკ:

მე არ მევასება როცა ჩემი რობოტი და ჩემი რობოტუკა ჩემი ნებართვის გარეშე მიდიან სახლიდან და ვუტრაკებ

მე ვეწევი ორ პაჩკა დმტს დღეში

მე ვსვამ …

მე არ მევასება როცა ტელეპატიისას მიდის ტელეპატოენერგია და თან მაშინ როცა განდილიუსზე ჩემს საყვარელი საომარ მოქმედებებს ვუყურებ

მე მძულს საი დრაიკონი იმიტომ რომ რობოტების უფლებებისთვის იბრძვის

მე მიყვარს ჯაიგუა ზიფხაკუ ))) იმიტო რო ყველას უყვარს!!!!!!

მე ვემსახურები გრუნტისწყალის გაერთიანებულ თავისუფალნებლურ საძმოსამეგობრო ანარქისტულ სისტემას (ლოლ)

მე მინდა რომ ყველაფერი იყოს კარგად

მე არ მინდა ასეთი მომავალი

მე ვარ შვაინშტაიგერი, თევდორე მღვდელი, ზბიგნიევ პრისნერი, ოდრი ტატუ და დაჟე კვენტინ ტარანტინო

მე ვარ შენ!!!

ნება, ინდივიდუალიზმი, ტექნოლოგია და თავისუფლება

რა მოხდება თუ „პირველ“ ჰომო-საპიენსს შევახვედრებთ მაგალითად…ჰომო ერექტუსს? არაფერი სავარაუდოდ თუ არ ჩავთვლით ამ ადამიანების რეაქციებს და შესაძლო შედეგებს (მაგალითად ურთიერთაგრესიას). თუკი პირველი ჰომოსაპიენსი დღევანდელ ადამიანს შეხვდება და ახლო ფიზიკურ კონტაქტს დაამყარებს,სავარაუდოდ მოკვდება. ეს იმ იმუნიტეტის შედეგია რომელიც ადამიანმა დროთა განვმალობაში გამოიმუშავა, რომლის ნაწილიცაა ჩვენი ნანემსარები მხარზე – მე მარცხენაზე მიჩანს. აქიდან გამომდინარეობს რომ ადამიანმა არამარტო ბუნებრივი პროცესები განვლო არამედ „შემოქმედებითი ევოლუციაც“ განიცადა.

როცა ვსვამთ კითხვას შეუძლია თუ არა მაგალითად…მგელს გაძლოს 120 გრადუს სიცხეში – პასუხი არის აუცილებლად – არა. მაგრამ ტექნოლოგიური განვითარების შედეგად ადამიანმა, თუმცა ფიქციურად, მაგრამ მაინც გამოიმუშავა ეს იმუნიტეტი. თუკი ჩვენს საერთო ნაცნობს დავეთანხმებით რომ ადამიანი ციდან მიწამდე ჩამოშვებული თოკია, გამოდის რომ იმ განსხვავებას რასაც შემოქმედებითობა ქვია ასევე უკავია არსებითი როლი ამ ძაფის სტრუქტურაში.

შემოქმედებითობის მთავარი (და ალბათ ერთადერთი) სტიმულია ნება. მეორეს მხრივ ის ცვლილებები რაც სამყარომ განიცადა და რასაც ევოლუციას ვეძახით, ნების გარეშე ვერ იარსებებდა, იმიტომ, რომ თავის ზოგადობაში ისიც შემოქმედებითია (ცვლილებაა). მთელი ზემოთმოყვანილი მაგალითების მთავარი მიზეზი იმ დასკვნის გამოტანაა რომ ნება – შეცვალო, ანუ მეორენაირად ადამიანის ღვთიური ბუნება, ბუნების მიერვე (საკუთარი ნებით (ცვლილებით)) გადმოცემული ნიჭია.

კაცობრიობის ისტორიის განვმალობაში და განსაკუთრებით დღეს, სხვისი ნებით მანიპულაცია ერთ-ერთი მთავარი ჯაჭვია თითქმის ყველა მოვლენისა (ბოლო ხანებში ზოგიერთი ბუნებრივი მოვლენაც კი ადამიანური შემოქმედებითობის დამსახურებაა. ყოველდღიურად მიმდინარეობს საუბარი კლიმატის კონტროლზე. ეს იგივეა ადამიანმა ტვინით რომ მოისურვოს გულისცემის გაკონტროლება (როგორც მე :დ) და შეძლოს (ეს უკვე მე აღარ…)

ნებაზე ზემოქმედება მიმდინარეობს ყოველთვის და ყველგან. დილით average ცოლქმრის გაღვიძება თავისუფალ ნებაში ინტერვენციას იწვევს (რომელიმე მაინც გააკეთებს საუზმეს, ან თუ მოახლე ყავთ ვერ დავიჯერებ რომ დილის 9 საათზე საჭმლის კეთებისადმი განსაკუთრებული ლტოლვა აქვს). თავისთავად ასეთ დროს თითოეულმა ადამიანმა თვითონ უნდა დაიცვას საკუთარი ნება (სწორედ ამ ცნების გაჩენა ამკვიდრებს/დაამკვდრებს, ღმერთის „დასავლური“ ცნებისადმი, სახლემწიფოსადმი,ერისადმი (როგორც ჯგუფისადმი) და ჩაკ ნორისისადმი სკეპტიკურ დამოკიდებულებას). კულტურის, ერის, სახელმწიფოს და ღმერთის ცნებების გავლენა კარგადაა დახატული ოლივერ სტოუნის ფილმში „4 ივლისს დაბადებული“ (Born On The Fourth of July) ამაზე საუბრის გაგრძელება შორს წაგვიყვანს თან ისეთ რაღაცაზე ვლაპარაკობ ბევრი რომ თქმულა ისედაც – გაუცხოვებაზე.

ინდივიდუალიზმი არის ნებასთან პირდპაირ კავშირშია და მის გარეშე ვერ იარსებებს (ისევე როგორც ვერაფერი) თუკი ადამიანთა ჯგუფს საერთო ინტერესები, სურვილები და ა.შ აქვთ გეოგრაფიული ან მითუმეტეს სხვა ფაქტორებიდან გამომდინარე აქ უკვე ინდივიდუალიზმის ცნება დაჩაგრულია. იმას ვგულისმხობ რომ…მაგალითად თითოეულმა ჩვენთაგანმა ბავშვობაში სექსუალურობის ელემენტები თითქმის ერთნაირ რაღაცეებში დაინახა (მაგალითად რომელიმე ფილმში ან სერიალში, ან უბრალოდ გაზეთში) (http://www.youtube.com/watch?v=gWHJk5g9DOE :დ) დღეს კი როკოს გულის გასახარად პორნოსაიტებზე მოთხოვნებში ფანტაზიის ისეთი მრავალფეროვნებაა ბევრ ეროტიკული ფილმების სცენარისტს რომ შეშურდება. ეს თავისთავად მინუსებთან ერთად იწვევს კრეატიულობის ამაღლებას და ალტერნატიული აზროვნების განვითარებას. კითხვა: რატომ შეუძლია თანამედროვე ტექნოლოგიებს შექმნას ახალი ტიპის სოციუმი, რომელშიც ინდივიდუალიზმი და ნების თავისუფლება მაქსიმუმზეა აყვანილი? მარტივი მიზეზის გამო: ადრე სკოლაში მისული ბავშვები განიხილავდნენ იმ სერიალს რომელიც ტელევიზორში გადიოდა (მაგალითად ჩემს ბავშვობაში იყო „მას ერქვა ნიკიტა“) რადგან ინტერნეტი არ ჰქონდათ… არ ჰქონდათ საშუალება ენახათ ის, რაც ალტერნაიტულ აზრს ჩამოუყალიბებდა, ტოესც ალტერნატიული აზროვნებისთვის მასალას მიაწვდიდა. ხო…ინფორმაციის ერა, ხალხისათვის ხელმისაწვდომი ინფორმაციის ერა, სინამდვილეში ალტერნატიული აზროვნების, შესაბამისად უფრო ინდივიდუალიზმის და უფრო მეტი თავისუფალი ნების ერაა. პირობითად ალტერნატიული ერა ვუწოდოთ.

თავისთავად სერიალების დაქაჩვადობა არაა ერთ-ერთი ფაქტორი და არც იდელაური tool არის დღევანდელი ინტერნეტი ასეთი სოციუმის ჰოსტინგისთვის. მეორეს მხრივ ადამიანებს დოსტუპი ექმნებათ ისეთ რაღაცეებზე როგორიცაა „თრეში“ უფრო მეტად უყურებენ მოკლემეტრაჟიან და დაბალბიუჯეტიან ფილმებს. კითხულობენ „უქპოფირაითო“ მატერიალს. საინტერესოა რომ მარკეტის სწრაფვა ინტერნეტში მათი პროდუქტის დაცულობისაკენ კაკრაზ მათსავე ინდუსტრიას მოკლავს. იმას ვგულისმხობ რომ ჰოლივუდური ფილმი რომელიც 30 ლარი ღირს დივიდიზე, რეკლამა აქვს ტვში (რომელსაც ახალგაზრდობა საერთოდ აღარ უყურებს) შეიძლება გაიყიდოს, მაგრამ ამასობაში უფრო მეტად გაიზრდება დაბალბიუჯეტიანი ფილმების ყურებადობა. ტექნიკის განვითარება გამოიწვევს იმასაც რომ დაბალბიუჯეტიანი ფილმები არც თუ ისე უხარისხო იქნება. წიგნები რომელსაც აბსოლუტურად არაავტორიტეტული ტიპები დაწერენ, ხოდში წავა. არაფერს არ ეყოლება ბევრი მომხარებელი შესაბამისად ადამიანების რეალობები დაბრუნდებიან იქ სადაც უნდა იყვნენ – ადამიანში და არა ვიღაც ბოროტი ბაბუას და უფრო ბოროტი დეიდას შორის ჩამდგარ სასწორზე. ალტერნატივა კარგია – დანარჩენი ხუინიაა. გაუმაჯროს საქართვლეოს ალტერნატიულ რეპსუბლიკას! გფარავდეთ თქვენი თავი! :დდდ აუ მეძინება თუ რამე არ მოგწონთ/გაინტერესებთ/დაზუსტება გინდათ მკთხეთ კომენტებში გავაგრძელებ ხვალ :*

The Moon

ახლა მოვრჩი ყურებას. ფილმის მიმდინარეობის დროს მქონდა spiritual experience. არასდროს არ მომწონდა ფილმი fight club. ვსმისლე მომწონდა მარა იმ ფილმებს არ ეკუთვნოდა რომელზეც ასეთი ექსპირიენსი მაქვს, ფილმის ყურებისას ერთ-ერთ მომენტში (როცა ჯერ კიდევ ვფიქორბდი რომ ეს მთვარეზე მყოფი ადამიანის (სემის) პიროვნების გაორება იყო) თავიდან გაიარა ორმა ფილმმა, ერთი რომელიც მიყვარს იმიტომ რომ კარგადაა აღწერილი ფსიქოანალიზი, პიროვნების გაორების თავისებურებები და თან ნამდვილ ამბავზეა დაფუძვნებული – სიბილი. ( http://www.youtube.com/watch?v=51b9FIwiDlQ ) მეორე fight club რომელიც კარგად გადაღებულია და უფრო მეტი ინტერესი გაქვს სცენარისადმი მიუხედავად იმისა დაინტერესებული ხარ თუ არა თემით.

ამავე ფილმში ჩემს ცხოვრებაში პირველად მქონდა სერიოზული ემოციური რეაქცია მანქანის ემოციაზე რომელიც ვიზუალურად სმაილებით იყო გამოხატული. ეს არის ფილმი ფუნქციის შესრულებასა და თავისუფლებას შორის განსხვავებაზე. ეს არის ფილმი რომელიც გვანახებს ადამიანში არსებობისთანავე ჩადენილ ბაგს რომელიც შეიძლება ნებისმიერმა მაინდ (იგივე life) ხაკერმა გახსნას.

მეორეს მხრივ ეს არის ფილმი მარტოობის თავისებურებებზე. იქ სადაც მეორე სემი იჩითება უკვე მარტოობის პრობლემა მოხსნილია და იწყება კომპეტენცია. ამ ფილმში პირველად ვნახე აქაური განზომილებებით ექშნში როგორ ხდება i am you თეორიის განხორციელება და რა გვიქმნის ერთმანეთისადმი აგრესიულ დამოკიდებულებას ზოგ შემთხვევაში – i am you-ს არ ცოდნა. ჩვენ არ ვიცით ვინ ვართ, სწორედ ადამიანში ჩადებული ცოდნისადმი სწრაფვა არის თავისუფლებისკენ სწრაფვა (იგულისხმება საკუთარი თავის შეცნობა და არა რომელიმე ბურჟუაზიული რევოლუციისდროინდელი ევროპელი (არაბარბაროსი :D ) ჯეელის დაწერლი “როგორ დავხოცოთ ერთმანეთი for dummies”)

მოკლედ უყურეთ აუცილებლად ძალიან მოგეწონებათ. საუკეთესო კადრი ისაა მთვარიდან დედამიწა რომ ჩანს, მეორე ადგილზე გავიდა რობოტის ტირილი და მიიღო 2009 წლის ყველაზე ემოციური კადრის ტიტული 2კიჯას ყოველდღიურ დაჯილდოვებაზე

ტრანს

შევისწავლოთ და პოტენციალი ვიპოვოთ. ეს იყო ჩვენი დანიშნულება და მიზანი. ახლოს რომ მივუახლოვდით შემეშინდა. სამი დონე ჰქონდათ, პირველი: სტიმულაცია მათთვის ვინც რაღაცეებს ცვლიდა. მეორე: ილუზიები მათთვის ვინც ამ შემცვლელებს აფინანსებდა და მესამე: პოხუისტები.

– პოხუისტები გვგვანან მეტნაკელბად – აღმოხდა აჯას

– :спай: შევხედე დაეჭვებულმა

ემა ხმას არ იღებდა.

– რა შუაშია გვგვანან თუ არა, შევისწავლოთ რა

– როგორ არაა შუაში, პოხუისტები პოტენციალია.

– ერიჰა :) ჩემი აზრით ვინც ცვლის ისინი არიან ინტეგრაციის პროგრამისთვის გამოსადეგი

– შენი აზრი შენთვის შეინახე.

– იცი რამდენი რამე გამოიარეს??? უძელესი დროიდან ექსპულატაციას უწევენ

– იცი რა ძნელია აქ ყოფნა? – იყვირა აჯამ და ჭიქა მოისროლა. სითხე ლამაზად გადმოიღვარა ჭიქიდან მაგრამ იმ მომენტში შემძულდა…საშინლად შემძულდა. მიმაჩნდა რომ გააწმენდი იყო, ჩემი ან ვინმესი ჩემს გარშემო.

– გაწმინდე…აიღე ხელსახოცი და გაწმინდე

ემა წყნარად გვიყურებდა

– ელექტრომაგნიტური ტალღები შევისწავლოთ –თქვა და მარცხენა თვალი აუთამაშთა

– რა ჯანდაბა ხდება!!! აწმინდეთ ეს დედაყლე სითხე!!! – ვიყვირე ბოლო ხმაზე.

– დაეგდე ადგილზე – მითხრა აჯამ

– დავჯექი

– ელექტრომაგნიტური ტალღების ბრალია – აიჩემა ემამ

– კარგი ხო ვჯდები…–სასტიკად მეზარებოდა კვლევა. პირველად ვიგრძენი რომ რასაც ვაკეთებდი არ მომწონდა.

– არ მომწონს რასაც ვაკეთებ

– რატომ? – იკითხა ემამ

– სინდისი ქენჯნის – მიხვდა აჯა

– სინდისი რა არის? – იკითხა ემამ

– სინდისი…როგორ აგიხსნა…

– აუ გეყოფატ რა მომეცით მონაცემები

მივაწოდე. ემა თვალაფართოებული უყურებდა. რამდენიმე წამის შემდეგ წამოხტა – დამცავები დროზე!!!

ჩავიცვით. საშინელმა შიშმა შემიპყრო.

– რა მოხდა? რა აქთ ისეთი? დაგვინახეს? –ვსვამდი სხვადასხვა კითხვებს

– დროზე აჯა აწმინდე!!! აწმინდე მეთქი!! – იყვირა ემამ

აჯა მივიდა ხომალდის კუთხეში და სითხე აწმინდა

– ახლა ნახეთ. ეს ჰიმნებია. 1 საათში კიდევ იქნება. მერე კიდევ ერთ საათში. რამდნეიმე სტადიონზე ორორჯერ იქნება.

– ერიჰა )

– ჩავიდეთ – თქვა აჯამ

– ეს რა არის? – რაღაც რიტუალზე მოვხვდით. სიბნელე იყო, დროდადრო პროჟექტორები ანათებდნენ და ათასობით ადამიანი დახტოდა ბიტზე და ზემოთ ერთი მბრძანებელი იდგა, რომელიც მართავდა მათ მოძრაობებს

– არვიცი – აღმომხდა

– აუ წამო ავიდეთ და დავურეკოთ ბეის– თქვა ემამ

ბეი უკვე ხაზზე იყო

– ჰა დაშინდით? :დდ აჯა შეგიძლია ვიზუალურად გვანახო რას გრძნობ ეხლა?

– აჯამ ორი აკანკალებული თითი აწია

– შენ ემა? – ემამ იგივე გაიმეორა

მე აღარ მკითხა პირდაპირ საქმეზე გადავიდა.

– ეგ ტრანს ფართი იყო. ეგ ადამიანები მოძრაობებით თავის გრძნობებს გამოხატავენ რომელიც ოხრად აქვთ. ზემოთ ტიპი არანაირი მბრძანებელი არაა. დჯ ია. ის ხალხი ფულს უხდის რომ დაუკრას. ვინც ქვემოთ დახტის მონა კიარაა ერთობა, გრზნობებს და ემოციებს გამოხატავს. ეხა გამოაჯვით მაგ პლანეტიდან, ეს ჩანაწერი საერთოგალაქტიკურ კრებაზე დამჭირდება, იქნებ სულაც იქით დაგვჭირდეს მაგათგან რაღაცეების სწავლა.

– კი მაგრამ ელექტრომაგნიტური ველები…

– ეგ არაფერია, სიმბოლიკაა ემოციათა ერთიანობა, წარსულის აწმყოს და მომავლის მუსიკალური მხარე. აბა ამას მოუსმინეთ…მოცარტის ფანტზია…

საშინელმა გრძნობამ შემიპყრო.

–ვამ პლანეტაზე რომ ვცხოვრობდეთ ალბათ ვერაფერს ვერ გავაკეთებდით მთელი სიცოცხლის განვმალობაში გავიფიქრე ხმამაღლა.

ბეიმ სათვალეების ზემოდან შემომხედა:

– მაგ პლანეტაზე მაგ დაავადებას ნევროზი ქვია. ძაან შორს გაგიშვით. დაბრუნდით და დამაწყნარებლებს მიუერთდით

ნელი ტემპით წავედით

აჯას ეძინა. მივედი და თბილი მოსახური დავაფარე, რადგან მე და ემას დაბალი ტემპერატურა გვიყვარდა.

– რას შვები? – მკითხა ემამ

– სიდნისი მქენჯნის – განვუმარტე მე

– დამაწყნარებლები გვინდა – გამიღიმა ემამ

არაფერი არ ვუპასუხე. მაგრამ ნამდვილად ვიცოდი რომ სახლში დამაწყნარებელს არ შევუერთდებოდი.